words

2007/Apr/10

ผมสลัดความทรงจำเหล่านั้นทิ้งไป

มีประโยชน์อะไรที่มัวจมอยู่กับอดีต?

หากอดีตไม่เต็มใจที่จะช่วยเรา

มันก็ไม่ควรทำตัวเป็นภาระ

มิงเก

(รอยย่างก้าว FOOTSTEPS ปราโมทยา อนันตา ตูร์ เขียน ภัควดี วีระภาสพงษ์ แปล)

2007/Apr/07

การเขียนหนังสือ ย่อมไม่ใช่เป็นเพียงวิถีทางเพื่อแสวงหาความพึงพอใจ

การเขียนหนังสือ ต้องเป็นวิถีทางเพื่อให้ความหมายแก่ชีวิต

มิงเก

(ผู้สืบทอด Child of all Nations ปราโมทยา อนันตา ตูร์ เขียน ภัควดี วีระภาสพงษ์ แปล)

2007/Apr/05

"คุณจำมาอิโกะ โสเภณีญี่ปุ่นได้ไหม ?"

"จำได้ซิ ฌอง ผู้หญิงตัวเล็กๆผอมบางคนนั้น ?"

"การให้บริการคนอื่นเพื่อหาเงินเพียงอย่างเดียว ผมไม่ต่างจากมาอิโกะ มันทำให้ผมละอายใจ"

"คุณเปรียบเทียบเกินไปหน่อย" ผมท้วง

"ลองคิดดูซิ ผมได้ค่าจ้างจากความพอใจของลูกค้าซึ่งไม่มีความสัมพันธ์ทางจิตวิญญาณหรือความรู้สึกกับผมเลย ในทางศิลปะ นั่นเรียกว่า การขายตัว"

ฌอง มาแรส์

(ผู้สืบทอด Child of all Nations ปราโมทยา อนันตา ตูร์ เขียน ภัควดี วีระภาสพงษ์ แปล)


edit @ 2007/05/02 18:25:23


มุทิตา พานิช
View full profile